یک قاضی دادگاه خانواده: مهریه را حذف کنید، اما حضانت بچه‌ها را منصفانه‌تر قانون‌گذاری کنید

روایت یک قاضی از شعبه خانواده

«این قانون تصویب شد، ۱۴ تا سکه‌ی مهریه‌اش را می‌اندازم جلوش و می‌روم؟»
این، به گفته این قاضی خانواده، عادی‌ترین و مؤدبانه‌ترین جمله‌ای است که این روزها در شعب خانواده شنیده می‌شود.

او با اشاره به واکنش برخی نمایندگان مجلس نسبت به کاهش سقف مهریه، می‌نویسد:
من تصویب این قانون را نه‌تنها راه‌حلی برای مشکلات جامعه نمی‌دانم، بلکه از نوع خوشحالی برخی از تصویب آن، این برداشت را دارم که نه دغدغه مردم را دارند و نه دلشان برای خانواده می‌سوزد.

نجمه؛ مادری که مهریه‌اش را گرو ملاقات فرزندش گذاشت

نجمه، معلم ابتدایی است. در روزهایی که مدارس به‌دلیل آنفلوآنزا و آلودگی هوا تعطیل شده‌اند، آمده تا شاید بتواند فرزندانش را ببیند؛ کودکانی که شوهرش دو سال است آن‌ها را از مادر پنهان کرده.

او با بغض از نزدیک بودن روز مادر می‌گوید؛ از آغوشی که دو سال است خالی مانده.
نجمه مهریه‌اش را وسط گذاشته؛ نه نصفش، که تمام مهریه‌اش را؛ فقط برای اینکه چند دقیقه فرزندانش را در آغوش بگیرد.

نقد به قانون، نه دفاع از «کاسبان مهریه»

این قاضی تأکید می‌کند که بحث او دفاع از کاسبان مهریه نیست؛ کسانی که حتی اگر مهریه به پنج سکه هم کاهش پیدا کند، راهی برای سوءاستفاده پیدا خواهند کرد.

مسئله اصلی، به گفته او، تضییع حق زنانی است که تحصیل‌کرده‌اند، شاغل‌اند، مستقل‌اند، اما در برابر مردی قرار گرفته‌اند که از حضانت و ملاقات فرزند به‌عنوان ابزار فشار استفاده می‌کند؛
و مهریه، تنها اهرم باقی‌مانده برای کشاندن او پای میز مذاکره است.